و آن افرادى كه تعداد ركعتها را بنابر اشتياق و نشاط مىدانند ، گاهى ده ركعت و گاهى بيست ركعت ، و گاهى سى ركعت و گاهى سى و شش و گاهى چهل و يا بيشتر از آن نماز مىگزاردند و همه آنها از قدما وارد شده است . « 1 » 3 - قسطلانى مىگويد : نظر شناخته شده و معروف كه جمهور علماء بر آن اتفاق دارند بيست ركعت با ده سلام است يعنى پنج ترويح به اين صورت كه هر ترويح چهار ركعت با دو سلام است غير از نماز وتر ، كه سه ركعت است . ولى آنچه كه عايشه مىگويد : چنين نبود كه - پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم - در رمضان و غير رمضان بيش از يازده ركعت نماز بخواند ، اصحاب ما آن را بر وتر حمل كرده‌اند . حليمى مىگويد : سرّ آنكه بيست ركعت گفته شده به اين خاطر است كه نمازهاى مستحب در غير رمضان ده ركعت است و در رمضان دو برابر شده است ، چون رمضان وقت تلاش و همت است . از داود بن قيس نقل شده : مردم مدينه را در زمان عمر ديدم كه با أبان بن عثمان سى و شش ركعت نماز مىگزاردند و نماز وتر را سه ركعت مىخواندند و اهالى مدينه چنين كردند ، چون آنان خواستند مانند اهل مكه كه بين هر دو ترويح هفت طواف انجام مىدادند ، نماز بگزارند ، بنابراين اهل مدينه به جاى هر هفت طواف چهار ركعت نماز مىخواندند ! !

--> ( 1 ) . مغنى ج 2 ، ص 167 ( در حاشيه ) .